Page 10 - Annonce 3
P. 10

Şiir

        AĞAÇ





        Yüzünün bana yaklaşırkenki heyecanım                   Yaprakları altın, dalları camdandı,

        Kalbimi dehşetle attırıyordu.                          Kökleri dokunaç gibi beni sardı.
        Bunca zaman bir hayalken şimdi,                        İyice dibine soktu beni
        Anladım, sen de beni istiyordun.                       Ve şu sözleri söyledi:



        Bir tokat gibi patladı öpücüğün yanağımda.             “Öpmüşken güzelim kız seni,
        Bilincimi kaybediverdim bir anda.                      Gördüğün şu saçma hayallere bak.
                                                               İki çeki düzen ver kendine
        Gözlerim zifiri bir aydınlığa doğdu                    Kıza mantıklı bir şey söyle,”

        Ellerim koca birer toynak oldu
        Beyaz kanatlar çıktı sırtımdan                         Geri döndüm hayata,
        Sonra bir hâle belirdi kafamda                         Gözlerin tam yüzümün karşısında.



        “Öldük de hayvan mı olduk” diye düşündüm               Ağzımı açtım aceleyle,
        Sonra arkamda uzunca bir ağaç gördüm.                  Ve soğukkanlılıkla şunu söyledim:
                                                               “Aaa be- ben şey aaa”
        Ağaç bana “gel” dedi.                                  Başarısız ifade yeteneğim seni güldürdü

        Ben de ona “yoo, sen gel” dedim.                       Belki tatlı olduğumu düşündürdü.
        Kaprisim işe yaramış gibiydi,
        Ağaç anında yanıma yaklaşıverdi.                       Tebessüm eden yüzünü görünce dedim:

                                                               “Az önce gördüğüm o ağaç neydi ya” diye.








                                                                                           Mehmet Barın Erturan

























                                                                                                                    9
   5   6   7   8   9   10   11   12   13   14   15